Atatürk’ü bir kesim hatasız görürken başka bir kesim hizmetlerini yok sayıyor. Oysa tarih, ne insanları putlaştırarak ne de inkâr ederek doğru değerlendirilebilir.
Atatürk,
Millî Mücadele’ye liderlik etmiş, Cumhuriyet’in kuruluşunda belirleyici rol
oynamış ve egemenliği millete ait bir hak olarak benimsemiştir. Bunlar tarihî
gerçeklerdir. Ancak bu başarılar, bütün kararlarının eleştiriden uzak
tutulmasını gerektirmez.
Atatürk’ün
hakkını teslim edelim, yanlışlarını da konuşabilelim.
LAİKLİK
DİNSİZLİK DEĞİLDİR!
Laiklik ne
din karşıtlığıdır ne de inançsızlığın dayatılmasıdır. Devletin görevi, inananın
da inanmayanın da din ve vicdan özgürlüğünü korumaktır.
Osmanlı
döneminde farklı dinlere mensup insanlar camilerinde, kiliselerinde ve
havralarında ibadet edebiliyordu. Bu haklar dönemin hukuki düzenlemeleri ve
yönetim anlayışı çerçevesinde uygulanıyordu. Ancak Osmanlı bugünkü anlamıyla
laik bir devlet değildi; farklı inanç grupları her dönemde eşit haklara da
sahip değildi.
Atatürk
döneminde yapılan düzenlemelerle laiklik, 1937 yılında anayasal ilke hâline
geldi.
Kılıç
Ali’nin hatıralarında Atatürk’e atfedilen şu söz dikkat çekicidir:
“Din lüzumlu
bir müessesedir. Dinsiz milletlerin devamına imkân yoktur.”
Öyleyse
laikliği dinsizlikle özdeşleştirmek doğru değildir.
Herkes
inancını özgürce yaşayabilmeli; hiç kimse inancını veya inançsızlığını
başkasına dayatmamalıdır.
Dinî
istismarla mücadele edilirken samimi inanç sahiplerinin hakları korunmalı;
tarihî uygulamalar da adalet ve hukuk ölçüsüyle değerlendirilmelidir.
DEVRİMLER
YAPILDI, PEKİ HİZMETLER ULAŞTI MI?
Kıyafet ve
Harf Devrimi gibi köklü değişimlerin amaçları kadar uygulanma yöntemleri de
tartışılabilir. Özellikle eğitim alanındaki değişimlerin bütün vatandaşlara
okul ve öğretmen imkânıyla desteklenmesi gerekirdi.
Benim köyüme
okul 1968’de, elektrik 1986’da geldi!
Cumhuriyet’in
kuruluşundan 45 yıl sonra okul, 63 yıl sonra elektrik…
Bizler ocak
başında, odun çırasının ışığında, yemek yediğimiz sofrayı ders masası yaparak
okuduk.
Peki, bizden
önce okul yüzü göremeyen insanların suçu neydi?
Eğitim
imkânı verilmeyen insanın okuyamaması, onun değil, hizmeti ulaştıramayan
yönetimlerin sorumluluğudur.
DEDEM
GAZİYDİ, KÖYÜMÜZ NEDEN HİZMETTEN MAHRUM KALDI?
Dedem
Kurtuluş Savaşı gazisiydi. Köyümüzde gazi maaşı alan üç kişi vardı; biri
dedemdi.
Bu insanlar
vatanın bağımsızlığı için mücadele etti. Fakat çocukları ve torunları
eğitimden, elektrikten ve kalkınma imkânlarından yıllarca yeterince
yararlanamadı.
Vatan
savunmasında ortak fedakârlık varsa devlet hizmetlerinde neden fırsat
eşitsizliği yaşandı?
Elbette bu
eksikliklerin tamamı Atatürk’e yüklenemez. Atatürk 1938’de vefat etti. Köyümüze
okul 30 yıl, elektrik 48 yıl sonra geldi.
Sonraki
yönetimlerin de sorumluluğu vardır.
DÜN OKULSUZ
KALAN KÖYLER BUGÜN BOŞALIYOR!
Bugün
köylerimizin birçoğunda gençler iş bulamadığı için göç ediyor. Nüfus
yaşlanıyor, tarımsal üretimi sürdürecek iş gücü azalıyor.
Bir tarafta
boşalan köyler, diğer tarafta nüfus yoğunluğu, trafik ve konut sorunlarıyla
mücadele eden İstanbul gibi büyükşehirler var.
Neden
yatırımları ve iş fırsatlarını ülkenin farklı bölgelerine yaymıyoruz?
Ankara’da
bile birçok kamu kurumunun Eskişehir Yolu çevresinde yoğunlaşması, yatırımların
dengeli dağılımını yeniden düşünmemiz gerektiğini gösteriyor.
Köyleri
boşaltıp şehirleri büyütmek yerine köyleri üretimle yaşatamaz mıyız?
Benim
savunduğum “Her Ev Atölye, Her Köy Fabrika” modeli bu amaçla geliştirilmiştir.
Köylerde
tarımın yanında gıda işleme, küçük sanayi, ev tipi üretim ve teknolojiye dayalı
işler kurulabilir. Gençlere meslek ve istihdam imkânı sağlanabilir.
Devlet,
hukuka uygun yatırım yapmak isteyenlerin önünü açmalı; üretimi ve kalkınmayı
Anadolu’ya yaymalıdır.
SON SÖZ:
DEVLETİN ANADOLU’YA BORCU VAR!
Dedem vatan
için savaştı. Bizler odun çırasının ışığında ders çalıştık. Bugün ise
köylerimizin gençleri iş bulamadıkları için doğdukları toprakları terk ediyor.
Dün
eğitimden mahrum bırakılan Anadolu insanının çocukları, bugün de üretim ve
kalkınma fırsatlarından mahrum kalmamalıdır.
Devletin bu
insanlara ve gelecek nesillere karşı tarihî ve vicdani sorumluluğu vardır.
Atatürk’ü ne
putlaştıralım ne de yok sayalım. Laikliği dinsizlik olarak göstermeyelim.
Geçmişi adaletle değerlendirelim.
Cumhuriyet’in sahibi millettir. Devletin görevi de milletin tamamına hizmet etmektir.
