Bu çalışmanın amacı, yaygın anksiyete bozukluğu tanısı alan yetişkinlerde benlik saygısı ile hem çocukluk çağı hem de yetişkinlik dönemi ayrılma anksiyetesi arasındaki ilişkiyi incelemek ve benlik saygısının yetişkin ayrılma anksiyetesi üzerindeki yordayıcı etkisini değerlendirmektir
Çalışma Eylül–Kasım 2022 tarihleri arasında bir eğitim ve araştırma hastanesinin polikliniğine başvuran, DSM-5’e göre yaygın anksiyete bozukluğu tanısı alan 102 hasta ve 102 sağlıklı kontrol ile yürütülmüştür. Tüm katılımcılara sosyodemografik formun yanı sıra Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Ayrılma Anksiyetesi Belirti Envanteri ve Yetişkin Ayrılma Anksiyetesi Ölçeği uygulanmıştır. Veriler SPSS 22.0 kullanılarak analiz edilmiş; grup karşılaştırmaları, korelasyon ve regresyon analizleri yapılmıştır
Hasta grubunda RSES puanları kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde yüksek bulunmuş, bu da daha düşük benlik saygısına işaret etmiştir. Ayrıca hasta grubunun ASA-27 puanları ve klinik eşik üzerindeki yetişkin ayrılma anksiyetesi oranları belirgin şekilde daha yüksektir (p < 0.001). Çocukluk çağı ayrılma anksiyetesi açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Korelasyon analizleri, düşük benlik saygısının hem çocukluk hem de yetişkin ayrılma anksiyetesi ile pozitif yönde ilişkili olduğunu göstermiştir. Regresyon analizlerinde ise düşük benlik saygısı ve yüksek SASI puanları, yetişkin ayrılma anksiyetesini anlamlı biçimde yordayan iki bağımsız değişken olarak belirlenmiştir
Yaygın anksiyete bozukluğu olan bireylerde benlik saygısı düşüktür ve yetişkin ayrılma anksiyetesi belirgin şekilde yüksektir. Benlik saygısının hem çocukluk hem de yetişkin ayrılma anksiyetesiyle yakından ilişkili olduğu ve yetişkin ayrılma anksiyetesinin önemli bir yordayıcısı olduğu görülmüştür. Bu bulgular, benlik saygısını güçlendirmeye yönelik müdahalelerin ayrılma anksiyetesi belirtilerini azaltmada klinik açıdan değerli bir hedef olabileceğini göstermektedir.