Çalışma kapsamında Isparta ve Konya illerindeki yerel pazarlardan temin edilen toplam 70 Tulum peyniri örneğinde Escherichia coli varlığı, patotip özellikleri ve antibiyotik direnç profilleri araştırılmıştır. Örneklerden kromojenik koliform agar kullanılarak toplam 25 muhtemel E. coli izolatı elde edilmiştir.
İzolatların morfolojik tanısında Gram boyama, indol ve katalaz testleri uygulanmış; tüm izolatların Gram negatif çubuk morfolojisinde olduğu, indol ve katalaz pozitif reaksiyon verdiği belirlenmiştir. Moleküler doğrulama amacıyla gerçekleştirilen 16S rRNA temelli PCR analizlerinde, tüm izolatlarda E.
coli’ye özgü 544 bç büyüklüğündeki hedef bölge tespit edilmiş ve peynir örneklerinin %35.71’inde E. coli varlığı doğrulanmıştır. Patotip araştırmalarında ise incelenen suşların hiçbirinde hedeflenen virülans genleri saptanmamış, bu nedenle izolatların kommensal veya patojenik olmayan E. coli olarak değerlendirilebileceği sonucuna ulaşılmıştır.
Antibiyotik dirençlilik testlerinde izolatların tamamının eravasiklin, trimetoprim-sülfametoksazol, meropenem, aztreonam, amoksisilin-klavulanik asit, nitrofurantoin, sefoksitin, imipenem ve ampisiline duyarlı olduğu belirlenmiştir. Buna karşın en yüksek direnç oranı norfloksasine (%64) karşı saptanmış, bunu gentamisin (%52), amikasin (%36), seftriakson (%28) ve siprofloksasin (%28) izlemiştir.
İzolatların önemli bir kısmının 2–5 antibiyotiğe dirençli olduğu belirlenmiştir. Çoklu antibiyotik direnç (MAR) indeks değerlerinin 0.000–0.312 arasında değişmesi, bazı suşların yoğun antibiyotik baskısına maruz kalmış yüksek riskli kaynaklardan köken almış olabileceğini göstermiştir. Elde edilen sonuçlar, geleneksel Tulum peynirlerinin hijyenik kalitesinin sürekli olarak izlenmesi gerektiğini ve antibiyotik dirençli E.
coli suşlarının halk sağlığı açısından potansiyel bir risk oluşturabileceğini ortaya koymaktadır.