Amaç

Bu in vitro çalışmanın amacı, tek implantlı restorasyonlarda implantın dikey konumunun dijital ve konvansiyonel ölçü tekniklerinin doğruluğu üzerindeki etkisini üç boyutlu süperimpozisyon analizleri kullanarak değerlendirmektir.Gereç ve Yöntemler: Mandibular birinci molar bölgesinde yer alan bir implant analogu, üç farklı gingival derinlikte (2 mm, 4 mm, 6 mm) olacak şekilde ana modele yerleştirildi. Dijital ölçüler Trios 3Shape ve Cerec Omnicam tarayıcılarıyla, konvansiyonel ölçüler ise polivinilsiloksan (PVS) ve kondenzasyon tipi silikon (C-silikon) ile alındı. Toplam 96 test modeli (her grup için n=8) oluşturuldu. Tüm modeller dijitalize edilerek referans STL modeliyle karşılaştırıldı ve 3D sapma analizleri Rapidform yazılımı ile gerçekleştirildi. İstatistiksel değerlendirmede Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri kullanıldı (α=0,05).Bulgular: Dijital ölçü grupları arasında anlamlı bir fark saptanmadı (p>0,05). Konvansiyonel yöntemlerde C-silikonla alınan ölçüler, PVS grubuna kıyasla anlamlı derecede daha yüksek sapma gösterdi (p