Bu çalışmanın amacı, aortik akım ve çıkan aortadaki oksijen satürasyonu göz önünde bulundurularak doğumsal kalp anomalili fetusların nörogelişimsel prognozunun değerlendirilmesi ve kortikal gelişim geriliği açısından incelenmesidir.Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, doğumsal kalp anomali tanısı alan fetuslarda nörosonografik ve hemodinamik parametreler ölçüldü. Bu ölçümler, ikinci ve üçüncü trimesterde gebelik haftasına göre eşleştirilmiş düşük riskli kontrol grubu ile karşılaştırıldı. Standart fetal biyometri ölçümlerine ek olarak transserebellar çap, Sylvian fissür alanı ve ilişkili oranlar değerlendirildi.Bulgular: Çalışmaya, ikinci trimester döneminde yer alan 53 doğumsal kalp anomali tanılı fetus ile 72 sağlıklı kontrol olgusu ve üçüncü üçay dönemindeki 72 doğumsal kalp anomali tanılı fetus ile 58 kontrol olgusu dâhil edilmiştir. 2. trimesterde SYL alanı CHD grubunda daha düşük: 50,98 ± 21,02 mm² vs 58,37 ± 16,41 mm², HC/SYL oranı CHD grubunda daha yüksek: 2. trimesterde 4,53 ± 1,69 vs 3,44 ± 0,74, 3. trimesterde 2,71 ± 1,31 vs 2,09 ± 0,49. Nörolojik gelişimi yansıtan ölçütler değerlendirildiğinde, ikinci trimester grubunda yer alan doğumsal kalp anomalili fetuslarda kontrol grubuna göre Sylvius oluğu alanının daha küçük olduğu, buna bağlı olarak kafa çevresi/Sylvius alanı ve aort/Sylvius alanı oranlarının belirgin şekilde yüksek bulunduğu saptanmıştır. Üçüncü trimester normal aort akımı bulunan ve iki ventrikülü fonksiyonel olan fetuslarda, diğer gruplara göre aort/Sylvius alanı oranı daha yüksek saptanmıştır
Sol kardiyak disfonksiyonlu hastalarda erken dönemde başlayan kortikal gelişim geriliğinin oransal veriler üzerinden tespit edilmesi değerlendirmeye bütüncül yaklaşım açısından önem arz etmektedir. Baş çevresi/Sylvian fissür alanı ve aort kapak çapı/Sylvian fissür alanı oranlarının rutin doğum öncesi takip ölçümlerine dahil edilmesi, doğum sonrası olumsuz nörogelişimsel sonuçlar açısından potansiyel risk altında olan fetüslerin belirlenmesine yardımcı olabilir.