Bu çalışmanın amacı, eczacılarda tükenmişlik ve mesleki sorumlulukları yerine getirme düzeyini etkileyen bireysel ve örgütsel faktörleri belirlemektir. Araştırma Türkiye’deki eczacılar üzerinde yürütülmüş ve veriler eczacı odaları aracılığıyla dağıtılan çevrimiçi anket yoluyla toplanmıştır. Analizlerde betimsel istatistikler, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü ANOVA, korelasyon analizi ve regresyona dayalı aracılık analizi (PROCESS Model 4) kullanılmıştır.Bulgular, tükenmişliğin kadın eczacılarda daha yüksek olduğunu, yaş gruplarına göre farklılık gösterdiğini ve ileri yaşlarda azaldığını ortaya koymaktadır.
Tükenmişlik ekip büyüklüğüne göre doğrusal olmayan bir örüntü göstermiş; küçük ve orta büyüklükteki ekiplerde azalırken altı ve üzeri çalışan bulunan ekiplerde yeniden artmıştır. Ücret memnuniyetsizliği de tükenmişliği anlamlı biçimde artırmaktadır. Mesleki sorumlulukları yerine getirme düzeyi cinsiyete göre farklılık göstermemekte; ancak yaş ilerledikçe artmakta ve daha büyük ekiplerde daha düşük düzeyde görülmektedir.Rol çatışması ve rol belirsizliğinin tükenmişliği anlamlı biçimde yordadığı bulunmuştur.
Tükenmişlik, mesleki sorumlulukları yerine getirme düzeyi ile negatif yönde ilişkilidir. Aracılık analizleri, tükenmişliğin rol belirsizliği ile mesleki sorumluluk arasındaki ilişkide kısmi; rol çatışması ile mesleki sorumluluk arasındaki ilişkide ise tam aracılık rolü üstlendiğini göstermiştir. Bu bulgular, duygusal tükenmenin iş yerindeki rol stresörleri ile sorumluluk davranışları arasındaki ilişkide temel bir açıklayıcı mekanizma olduğunu ortaya koymaktadır.