Bu çalışmanın amacı, “Hanım” filmi üzerinden yaşlılık deneyiminin çok boyutlu yapısını ve toplumsal değişimlerin bu deneyim üzerindeki etkilerini incelemektir. Çalışma, sinema aracılığıyla yaşlılık, yalnızlık, sosyal izolasyon ve toplumsal dışlanma olgularının görünür kılınmasını ve yaşlı bireylerin psikososyal deneyimlerinin daha iyi anlaşılmasını hedeflemektedir
Araştırmada tematik analiz yaklaşımından yararlanılmıştır. 1990 yapımı “Hanım” filmi, kentleşme, modernleşme ve aile yapısındaki dönüşümlerin yaşlı bireyler üzerindeki etkilerini yansıtması nedeniyle örneklem olarak seçilmiştir. Filmde yer alan sahneler; sahne, diyalog ve tematik birimler düzeyinde incelenmiş; psikolojik, sosyolojik ve gerontolojik perspektifler doğrultusunda değerlendirilmiştir
Analiz sonucunda yaşlı yalnızlığı ve sosyal izolasyon, psikososyal etkiler, yaşlı ayrımcılığı, ötekileştirme, değersizleştirilme, geçmişe özlem, yaşlı savunmasızlığı, ihmal ve istismar ile yaşam sonu ve ölüme hazırlık olmak üzere temel temalar belirlenmiştir. Bulgular, yaşlılık deneyiminin yalnızca bireysel bir süreç olmadığını; sosyal ilişkilerin zayıflaması, ekonomik kırılganlık, aile içi bağların çözülmesi ve toplumsal tutumlarla şekillenen çok katmanlı bir yapı sergilediğini göstermektedir
"Hanım" filmi 90’lı yıllarda yaşlılık ve toplumsal izolasyonun etkilerini anlamak için önemli bir kaynak sunmaktadır. Bu doğrultuda, yaşlılık temalı sinema anlatılarının farkındalık eğitimlerinde ve akademik çalışmalarda materyal olarak kullanılması, yaşlılık sorunlarının bireysel değil toplumsal bir mesele olarak ele alınması ve evcil hayvan destekli müdahaleler gibi güçlendirici sosyal politikaların geliştirilmesi önerilmektedir.