Bu çalışma, remisyon dönemindeki bipolar bozukluk hastalarında içselleştirilmiş damgalanma ile genel işlevsellik ve aile dinamikleri arasındaki ilişkileri incelemeyi amaçlamıştır
Bir tedavi kliniğinde izlenen bipolar bozukluk tip I tanılı toplam 84 birey çalışmaya dahil edildi. İçselleştirilmiş damgalanma, genel işlevsellik ve aile işlevselliğini sırasıyla Ruhsal Hastalıklarda İçselleştirilmiş Damgalanma Ölçeği, Kısa İşlevsellik Değerlendirme Ölçeği ve Aile Değerlendirme Ölçeği ile değerlendirildi
Yaş, cinsiyet, hastalık süresi ve epizod sayısı dahil olmak üzere çoğu demografik ve klinik özellik, içselleştirilmiş damgalanma ile anlamlı düzeyde ilişkili değildi. İçselleştirilmiş Damgalanma Ölçeği puanları, çalışma durumu ve alkol kullanımı açısından farklılık göstermekteydi. Daha kötü aile işlevselliği, daha yüksek içselleştirilmiş damgalanma düzeyleri ile ilişkiliydi (r = 0,314; p = 0,005). Keşifsel regresyon modelinde, daha kötü aile işlevselliği daha yüksek içselleştirilmiş damgalanma ile anlamlı düzeyde ilişkiliydi (B = 9,779; %95 GA: 3,07–16,48)
Aile işlevselliği, remisyon dönemindeki bipolar bozukluk hastalarında içselleştirilmiş damgalanmanın önemli bir psikososyal ilişkili değişkeni olabilir. Aile temelli değerlendirme ve müdahalelerin tedaviye dahil edilmesi, öz-damgalanmayı azaltmaya ve uzun dönem iyileşmeyi desteklemeye yardımcı olabilir.