Amaç

Diyabet mellitus (DM), kronik olarak yüksek kan şekeri konsantrasyonları ile karakterize edilen metabolik bir durumdur. DM, karaciğer, böbrekler ve beyin de dahil olmak üzere birçok organı etkiler ve akciğer fibrozisi ile kendini gösteren akciğer hasarıyla ilişkisi kanıtlanmıştır. Kronik yüksek kan şekeri ayrıca akciğerlerde yapısal hasara da neden olabilir; bu durum diyabetik akciğer fibrozisi olarak bilinir. Berberin (BBR) ve N-asetilsistein (NAC), antioksidan, antiinflamatuar ve antifibrotik etkiler de dahil olmak üzere geniş bir yelpazede biyolojik aktivite gösterir. Bu araştırmanın temel amacı, indüklenmiş diyabetli sıçanlarda akciğer fibrozisinin ilerlemesinde Berberin (BBR) ve N-asetilsisteinin (NAC) terapötik potansiyelini araştırmaktır.Yöntemler: Deneyde otuz sıçan kullanıldı ve beş gruba ayrıldı (n = 6): bir kontrol grubu; tek doz streptozotosin (STZ, 45 mg/kg) alan bir diyabet (D) grubu; STZ (45 mg/kg) ve berberin (50 mg/kg/gün) ile tedavi edilen bir D+BBR grubu; STZ (45 mg/kg) ve N-asetilsistein (50 mg/kg/gün) uygulanan bir D+NAC grubu; ve STZ (45 mg/kg) ardından NAC (28 gün boyunca 50 mg/kg/gün) ve BBR (50 mg/kg/gün) verilen kombine bir tedavi grubu (D+NAC+BBR). Akciğer dokuları histopatolojik veimmünohistokimyasal tekniklerle değerlendirildi..Bulgular: D grubunda (27,66) kontrol grubuna (2,16) kıyasla TGF-β1 ve kollajen ekspresyonu anlamlı derecede artmıştır (p